Nixon’un ”Player” serisinden sonra üretime geçirdiği ”Fluro Player” serisi gayet renkli bir şekilde kollarda yerini aldı ama henüz ülkemizde satışa çıkmış değil. Çok değil henüz 15 kasımda satışa sunulan Fluro Player serisi daha çok tasarımı ve fosforlu renkleriyle dikkat çekiyor. Silikon maddesinden üretilen saatler sekiz farklı renkte üretilmiş.

Not: İlla ben bu saati almak istiyorum diyenler internet üzerinden 170$’a bulabilirler…

Share or save this post

Moda, günümüzde hemen hemen herkesin hayatında yer alan, tüm benliğini kuşatan bir olgu artık . Toplumda, ‘Moda kendine yakışanı giymektir.’ diye söyleniyor olsa da genellikle insanlar, hem markası ön plana çıkan ürünleri hem de o yıl moda olarak kabul edilen parçaları ve renkleri tercih ediyor. Tabi zaman zaman akıllarımıza şu soru geliyor : “Renkleri ve moda olacak ürünleri kim, nasıl tespit ediyor?”

O yılın trendleri Premiere Vision adı verilen dizayn ofislerinde belirlenip, kumaş deneyimi olanlar ile stil ajanslarındaki profesyonellerin tecrübeleri birleştiriliyor ve elde edilen veriler, bir sonraki sezonda öne çıkarılacak trendlere yön veriyor. Bu veriler, moda evlerine satıldıktan sonra Paris’ten bütün Dünya’ya dağılıyor. Bir sonraki adım ise Haute Couture (kişiye özel, lüks dikim) ve Pret-a-porter (hazır giyim) gibi defileler ile yeni modellerin görücüye çıkarılması. Ayrıca, o yılın trendlerini toplumsal olaylar, savaşlar, politik tavırlar, doğal afetler gibi durumların da etkilediğini ve bu etkilerin tasarımlara yansıtıldığını görüyoruz.

Tüm bunların dışında modanın beslendiği alt kültürleri de unutmamak gerekir. Sokaklarımızı süsleyen o cesur, renkli, uyumlu, kendine güveni olan moda ikonlarımızı da düşünmek gerekirse; modayı sadece Premiere Vision(dizayn ofisleri) veya tasarımcılar belirlemiyor (!) Çok geniş bir kavram olan modanın, street art(sokak sanatları), müzik, DIY(do it yourself) , fanzinler (yer altı edebiyatları) ve vintage (ikinci el giyim) gibi alt kültürlerle beslendiği de geçmişteki bazı örneklerden doğrulanıyor ki; şu sıralar Dünya’nın en ünlü tasarımcılarından Vivienne Westwood’un hayatı ve tasarımlarından bunu çok net görebiliyoruz. Belli müzik kalıplarının ve akımların yarattığı “teddy boy”lar, “indie boy”lar , “rocker”lar, “mod”lar, “punk”lar, rap/hip-hop hareketleri, “raver”lar ve “clubber”lar gibi karakterlerin oluşması ile alt kültürün modada ki trendleri oluşturması çok da gecikmedi.

Her ara sokakta görebileceğiniz, elde hazırlanan şablonların sprey yardımı ile duvara uygulanmasıyla, street art’ın bir kolu olan stensiller, espirili figürleri, politik mesaj veren baskıları ile hiç şüphesiz modaya ilham kaynağı oldular.

Şimdilerde giydiğimiz o kocaman baskılı, mesaj veren tişörtlerimizde de bunun izlerini görmek mümkün. Sokak modasına yön veren alt kültürler aslında modanın tam içinden geçiyor.

Eskiden ‘Moda’ kelimesi hayatlarımızda çok fazla yer almazken şimdilerde, eskiden üzerimizden çıkarmadığımız herşeyin bir değişim geçirerek moda olarak önümüze konması ise hiç kuşkusuz modanın sürekli yenilenerek karşımıza çıktığını gösteriyor. Şu günlerde herkesin tercih ettiği vintage akımı, geçmişten günümüze dönüşü çok iyi açıklıyor sanırım.

Bence moda kendine yakışanı giymekten öte; giydiklerini kendine yakıştırarak bir mesaj verebilmektir. Ve eminim herkesin verecek bir mesajı vardır.

Güzel ve şık günlere …

Share or save this post

09:35 burası kaldığım odanın penceresinden bir görüntü Bugün profesyonellerin yarışması var. Onlarla yarışma hakkı, dün dünya finalinde birinci olan Belçikalı’nın.

10:13 Red Bull’un kaykaycıları taşımak için kullandığı araçlar. Bence gayet iyi, mafya gibi gözüküyoruz dışarıdan

11:23 Ben ve Kanadalı arkadaşım. Adını tam hatırlayamıyorum maalesef. (Jamie olabilir)

13:16 Profesyonellerin yarışacağı etaba gitmeden önce küçük bir New York turu attık !

14:00 Red Bull her ülkenin katılımcısı için özel bir kaykay tahtası hediye etti. İşte benimki…

14:12 Bu sıra birinci şahıs açısından fotoğraf çekmek modaymış. Ayak uyduralım dedim

14:30 Ve profesyoneller yarışıyor

14:53 Profesyonelleri izlerken…

16:26 Daha bir kaç tur yapılmışken şiddetli yağmur basladı. Organizasyonun pro ayağı yarıda kesildi ve ertelenmek zorunda kaldı.

16:30 Red Bull Rainy Mania…

16:44 Olsun NY’dayız

17:16 Eric Koston kardeşimle fotoğraf çektirdik !

21:47 Ve tabii ki Times Square

Share or save this post

10:15 yarışma sabahındayız. Kahvaltı yapıyoruz… çok yorum yapmak istemiyorum bu sabah.

11:45 12:00-15:00 arası free practice var. Öncesinde çok kayasım yok ama yine de parka gitmem gerekiyor. Bu arada New York’ta en iyi ulaşım yürümek. Ya da kaymak. Taksi kesinlikle zaman kaybı.

13:10 söylediğim gibi en iyi ulaşım

13:16 Yarışmaya son 2 saat. Son hareketlerimi deniyorum !

14:05 Yarışma günü geldi çattı. Heyecan dorukta. Atmosfer mükemmel burada, Mustafa abimizde destek olmak için geldi sağolsun. Dün gece alkolü biraz fazla kaçırdım, pek havamda değilim ama olsun, burası çok eğlenceli, tadını çıkarıyorum.

Share or save this post

09:00 Bu sabah kalkıp ilk iş yarışmanın yapılacağı yeri görmek istedik. Henüz kimsecikler gelmeden…

14:00 Sonunda yarışmanın yapılacağı yere geldik, buranın keyfini çıkarıyorum… Birazdan tüm finalistler toplanacak ve fotoğraf çekimlerine başlayacağız.

14:32 Buraya kaymak için geldim. Sonunda kayıyorum

15:04 İşte tüm dünya’dan Red Bull Manny Mania birincileri… ekip tamam! Birazdan fotoğraf çekimleri başlayacak.

16:38 Çekimler sona erdi. Tüm finalistler New York sokaklarında idi. Fotoğraf çekimlerinden birkaç kareyi aşağıda sizlerle paylaşıyorum.

16:53 Bütün gün fotoğraf çekimleri yapıldıktan sonra nihayet olaya çok daha fazla alıştım. Manhattan köprüsünün altında Red Bull Cola ve Pizza harika!

18:26 Bakım ve onarım zamanı… Yarışmaya 24 saat kaldı.

19:26 Şimdi ise kura zamanı. Kuranın çekildiği yer full kaykay dekorasyonu. Bir yandan kura sonuçlarını beklerken bir yandan burada tanıştığım yeni 32 kaykaycı ile mekanın keyfini çıkarıyoruz.

21: 45 Ben heat 4′te yarışıyorum. Kimlerle yarıştığımın çok önemli yok 8 heat sonunda en yüksek puanı alan 8 kaykaycı yarı finale kalacak. 4 jüri var. En yüksek ve en düşük puanlar iptal edilip ortadaki 2 puanın ortalaması alınıyor. Puanlar 100 üzerinden. Bana şans dileyin.

22:05 Ve parti zamanı… Red Bull Space de partideydik. Güzel bir yer. Red Bull’un buradaki ofisinin alt katında bir boşluk. New York’ da girilmesi en zor yer. İçki sorununu da burada hallettik. Sabah yarışma olacağı için erken çıktık.

01:22 gece NY sokaklarında son bulur… Yarın heyecan büyük

Share or save this post

Ocak 2009 tarihinde İstanbul Bilgi Üniversitesi Görsel İletişim ve Tasarım Bölümü son sınıf öğrencisi Rodin Alper Bingöl’ün tez projesi olarak hayata geçen Engelleri Kaldır Hareketi (EKH) binlerce gönüllü insanın ve kamu kuruluşlarının da yoğun ilgi ve desteğiyle tez projesi olma boyutunu aşarak toplumsal bir hareket haline geldi.

Ülkemizde de sayıları epeyce fazla olan engelli kişilerin yaşam haklarını ve hukuksal haklarını ele alan bu proje gördüğüm kadarı ile duygu sömürüsüne ve bağış adı altında para toplamaya da çok karşı. Onlar temele inerek tüm sorunları ve engelleri kaldırmaya niyetliler.

Proje hakkında detaylı bilgileri almak için Rodin Alper Bingöl ile kısa bir söyleşi yaptık..

Begüm: Tez konusu olarak hazırladığın bu projenin bu kadar ilgi ve destek göreceğini tahmin etmiş miydin?

Rodin: Aslında başta tezimi bir sosyal sorumluluk projesinin reklam kampanyası olarak düşünmüştüm. Fakat konuyla ilgili araştırma yaptığımda ülkemizdeki bu ürkütücü boşluğu fark ettim. Tezimin kapsamı böylece genişledi, gönüllü arkadaşlarımın da desteğiyle sonunda ses getiren çok yönlü bir sosyal sorumluluk projesi haline geldi.

Begüm: Bu proje Türkiye’deki neleri değiştirmeyi amaçlıyor?

Rodin: Engelleri Kaldır Hareketi’nin nihai amacı tüm siyasi ideoloji ve dünya görüşlerinin üstünde bir değer olarak kabul ettiğimiz insan haklarına yönelik ihlal sorunlarının kaynağına ilişkin farkındalığı geliştirmek ve somut çözüm önerilerini uygun yöntem ve stratejilerle hayata geçirmek. Şu an engelli bireylerin toplumsal yaşama ve üretim süreçlerine aktif olarak katılımlarını sağlamak için ilk adımı atmış bulunuyoruz. Gelecek yıllarda insan haklarının kapsadığı birçok konuda projelerimiz olacak.

Begüm: Sizi farklı kılan şey daha temel çözümler arıyor olmanız bence. Sen bu projenin farklılığını nasıl açıklarsın bizlere?

Rodin: Diğer derneklerden en büyük farkımız “Engelleri Kaldır Hareketi kimsenin değil, sahiplenen herkesindir!” inancıyla yola çıkmış olmamız. Dolayısıyla meslek ya da yaş grubu ayırt etmeksizin bize destek vermek isteyen herkese kapımız açık. Bir başka farkımız ise duygu sömürüsüne yer vermememiz ve bireylerden bağış toplamamamız. Biz öncelikle farkındalığı geliştirmek ve kalıcı çözümler üretmek için çalışıyoruz. Diğer derneklerin çalışma sistemlerine de Türkiye’nin ihtiyacı var; fakat biz Türkiye’de düşünce ve sistemi değiştirmek amacıyla harekete geçmiş bir topluluğuz.

Begüm: Faaliyetleriniz de sizlere destek olan kuruluşlar, sponsorlar var mı?

Rodin: Hali hazırda Universal McCann, Pars McCann Erickson, Microsoft Türkiye, Hürriyet Gazetesi, UPS, PTT Film, 1000Volt, California Foundation for Independent Living Centers, Türkiye Omurilik Felçlileri Derneği gibi ulusal ve uluslar arası kurumlarla işbirliği içindeyiz. Bu işbirlikleri ve ortak çalışmalar bizim için çok değerli. Okan Bayülgen, Beyazıt Öztürk, Berrin Şeker gibi birçok TV programı sahibi de ekibimizi programlarına konuk ederek destek oldular.

Begüm: Yurtdışındaki ve Türkiye’deki engellilere yönelik hizmetler arasındaki farklar nedir sence? Bunun sebepleri neler olabilir?

Rodin: Oldukça farklılık gösterdiği şüphesiz. Çünkü orada engellilik diye bir tanım yok her birey öncelikle insan olarak ele alınıyor, size bir hak sunuluyorsa bu haktan herkesin faydalanması inancıyla yola çıkılarak bütün düzenlemeler köklü şekilde çözümlendiriliyor. Türkiye’de insana verilen değer ne zaman yerine oturabilirse o zaman engelli olmak diye bir kavramda Türkiye’de tarihe karışabilir.

Begüm: Geleceğe yönelik farklı planlarınız neler?

Rodin: Kalbini engelleme, engelleri kaldır! Diyerek insan hakları ihlaline yönelik bütün engellere yönelik farkındalık kampanyalarımız ve kalıcı çözüm getirilerimizle toplumsal bir oluşum halinde devam edeceğiz.

“Engelleri Kaldır Hareketi kimsenin değil, sahiplenen herkesindir!” sloganıyla inanarak yoluna devam eden, engelli, engelsiz duyarlı herkesin katılımı ile büyümeye devam edicek gibi görünüyor. Eğer bu güzel oluşumun bir parçası olmak istiyorsanız www.engellerikaldir.com adresine üye olarak destek bekleyen ‘Engelleri Kaldır Hareketine katılabilirsiniz. Ayrıca ‘Facebook’ gibi paylaşım sitelerinden de gruplarına dahil olabilirsiniz..

Unutmayın ki hayat verdiklerini bazen geri alabiliyor.. Engelli olmayı beklemeden kalbinizi dinleyin ve engelleri hep beraber kaldıralım.

Share or save this post

Moda bloglarının çok popüler olduğu bir dönemdeyiz artık. Moda tutkunu olan 12 yaşından 65 yaşına kadar herkes, kendi bloglarında moda fotoğraflarından, etkilendikleri tasarımlardan bahsediyorlar. Tabi ki bunlar arasından bazıları çok popüler olmayı başarabiliyor. Hatta dünyaca ünlü tasarımcılara bile ilham kaynağı olabiliyorlar.

Başlıktan da anladığınız gibi; sizlere şu sıralar en popüler moda blogu olan ‘Bryanboy’ dan bahsedeceğim. Kendisi yaşına göre çok büyük işler başaran ve bu blog sayesinde parayı ve şöhreti yakalayan mütevazı bir moda tutkunu. 21 yaşındaki BB Malina, Filipinler’de yaşıyor. Ekim 2004’te yalnız başına gittiği uzun bir seyahatte online günlük tutmaya başlayıp, ailesi ve arkadaşları ile bu şekilde haberleşmek için kendi blogunu açan Bryanboy, daha sonra gittiği yerlerdeki hoşlandığı şeyleri, kendi fotoğraflarını, beğendiği tasarımları ve modelleri de ekleyerek; günden güne okuyucu sayısını hızla arttırdı. Tek işi blogunu güncellemek, yeni fotoğraflar ve yazılar eklemek olan Bryanboy, reklam verenler ve sponsorlar sayesinde blogundan para da kazanıyor. Hemen hemen her gün e-posta adresine gelen ‘I Love Bryanboy’ yazılı kağıdı tutan hayran fotoğraflarının arasında Marc Jacobs’ın da bulunması Bryanboy gerçeğini doğruluyor sanırım. Aynı zamanda gay olan Bryanboy bunu blogda bir espiri konusu olarak da kullanarak ne kadar mütevazı ve kendine güveni olan biri olduğunu da bizlere kanıtlıyor.

Geçtiğimiz yıllarda ünlü modacı Marc Jacobs, Bryanboy’dan esinlenerek tasarladığı çantalardan birine Bryanboy adını vererek prototipini O’na göndermişti. Bir blog yazarının yıldız haline dönüşmesi sanırım artık herkes tarafından kabul ediliyor. Modacıların bile ilham kaynağı haline gelen Bryanboy ise bir röportajında modayı şu şekilde açıklıyor;

-Bence moda, bir tür insanın kendini ifade etme şekli. Modayı belirleyen yalnızca bir kişi yok. Herkes istediği her şeyi giymekte özgür. İnsan olarak, hepimiz günlük ruh halimizin, zevklerimizin ya da gördüklerimizin etkisinde kalıyoruz. Tasarımcılar giysiler yaratır ve moda medyası farklı tasarımcıların tasarımlarını tanıtır. Ama eninde sonunda, ne giyeceğine karar veren kişinin ta kendisidir.

Eğlenceli, yaratıcı, anı yaşayan mütevazı birinin moda tanımı hiç kuşkusuz kimseyi şaşırtmamıştır. Bryanboy’un en beğendiği tasarımcılar ise Marc Jacobs(Louis Vuitton, Marc by Marc Jacobs), Alber Elbaz(Lanvin), Karl Lagerfeld( Chanel). Eğer moda tutkunu iseniz kesinlikle girip görmeniz gereken bir blog olduğunu düşünüyorum.

www.bryanboy.com
http://ilovebryanboy.blogspot.com

Share or save this post

Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Tekstil Ve Moda Tasarımı Bölümünden mezun olan Gökçe tasarımlarını aynı zamanda kıyafetlere de uyguluyor. Yakın zamanda kendine ait olan “Dirty 5” isimli stüdyosunu açan sanatçı, 8 yıldır bu iş ile ilgileniyor. Şu sıralar çeşitli gazete ve dergilerde tasarımları ile yer alıyor.

Begüm: Seni tanımayanlar için kısaca bizlere kendinden bahseder misin? Gökçe Korkmaz kimdir?

Gökçe: 1985 yılında Ankara’da doğdum. İzmir’de ilköğretimimi tamamladım. Meslek lisesi grafik bölümünden mezun oldum. Ege Üniversitesi Seramik bölümünde üniversite eğitimine başladım. Dokuz Eylül Güzel Sanatlar Fakültesi Tekstil ve Moda Tasarımı Bölümü Baskı Ana Sanat dalından mezun oldum.

Begüm: Dövme yapmaya ilk ne zaman ve nerede başladın?

Gökçe: “Bir dakika bakar mısın bir dövme yapar mısın?”, 2001 yılı temmuz ayında İzmir’in yazlık beldelerinden biri olan Dikili’de işitmiş olduğum bu ses, değişik kıyafetler giymiş, her yerinden tüyler sarkan, görüntüsü ve bakışlarıyla adeta bir şahini anımsatan ilginç bir adama aitti. Hiç tereddüt etmeden oturdum. Bir hanımefendinin elini su deseni ve minik papatyacıklarla süsledim. Yazlık mekanlarda geçici dövmenin salgın gibi yayıldığı dönemdi, ben ise kişiliğim dolayısıyla her zaman baki kalanı tercih ettim. İlk yaptığım kalıcı dövme, 2003 yılı yazında kendi baş harfimi göğsüne yaptığım yaz aşkım oldu. Bu iş aşkla başladı! Ve öylede devam ediyor.

Begüm: Eski çağlardan beri uygulanan dövmenin geçmişi ve bugünü hakkında neler düşünüyorsun?

Gökçe: İletişim, insanlığın vazgeçilmez bir ihtiyacıdır. İnsanlığın var olmasıyla başlamış bir kavramdır. Tarihin bütün dönemlerinde insanlar, kendini anlatma, kabullendirme, varlığını ispat etme ve toplumda kendine yer edinmeyi amaçlayarak bir profil edinmeye çalışmıştır. İletişimde düşünme ve düşündüğünü ifade etmenin temel öğelerinin başında sesli anlatım, yani dil unsuru gelmekte. Görsel iletişim de aynı derecede önemli bir rol oynamaktadır. Hatta ilk çağlarda dil unsurunun gelişmediği düşünülecek olursa aslında iletişimin görsel ağırlıklı olduğunu söyleyebiliriz. Hareketle anlatımdan başlar, mağara duvarlarına ve günümüz modern toplumuna kadar ulaşır. O dönemde nasılsa şimdi de öyle, dövme bir kimlik, bir aidiyeti temsil ediyor. İlk çağdan bu yana insan konuşmadığı zaman görsel dil olarak bedenini kullanır. Bedeni üzerinde taşıdığı giysiler, giysi motifleri, aksesuarlar bir takım bilgiler aktarır. Hatta ve hatta insan bu görsel anlatım için kendi vücudunu kullanmaktadır. Geçmişten bugüne değişen bence “dövme”nin “sanat” kelimesiyle bir arada, iç içe kullanılmasıdır.

Begüm: Dövmenin birçok tarzı olduğunu biliyoruz. Sen old school alanında başarılı işler çıkarıyorsun. Okuyucularımıza old school dövmeden bahseder misin?

Gökçe: Old school dövmenin temeli 20 yy.a dayanıyor. Amerikalı denizci askerlerin yaptırdıkları dövmeler genellikle deniz temalıdır. Bolca rom tükettikten sonra deniz kızı gördüklerini iddia etmelerinin yanı sıra, özlem içerisinde aşklarını temsil eden şekilleri vücutlarına işlemişlerdir. Old school dövme Avrupa’ya ilk kez II. Dünya Savaşı sırasında, yine Amerikan askerleri üzerinde geldi. Nazi Almanya’sı karşısındaki yenilginin de etkisiyle kurtarıcı olarak gördükleri Amerikalı askerler gibi “güçlü ve erkeksi” görünmek, onlar gibi yaşamak isteyen Avrupalı gençler arasında dövme aniden moda haline gelmiştir. Gün geçtikçe yaygın bir hal almıştır.

Begüm: Senin vücudunda da birçok dövme var. Senin dövmelerin hangi dövme sanatçısına ait? Anlamlarından biraz bahseder misin?

Gökçe: Dövmelerimin hemen hemen hepsi Danny Garcia’ya aittir. Siyah bulutların ve şimşeklerin oluşturduğu bir kompozisyon içinde korsan gemisi ve altında “Stay Strong” (güçlü kal) yazıyor. Korsanlar Osmanlı devletinde deniz sınıfı olarak geçiyordu ve bahriyelilerin en gözü pek, zeki ve bilgili olanların alındığı sınıf olduğundan kendi gücümü ifade etmek adına bu dövmeyi yaptırdım. Dirseğimde şansı temsil eden içinde gül olan bir nal, yine kolumda çift olmayı temsil eden kurdela ile bağlanmış ikili kiraz var. Doğum gününde çok sevgili annemin yanında bulunamadığımdan ağzında ikili kalple birlikte mom yazısı, göğsümde koleksiyonluk bir öğe, Erkan Keser ‘in yapmış olduğu (ECKO TATTOO) güller içinde muşta ve yine bir bannerla tamamlanmış “Never Look Back” (asla geriye bakma) yazısı, elimde Artcore Family dövmesi ve en son olarak en büyük tutkumu ifade eden dövme makinası “Passion” (tutku) yazısıyla bütünleşmiş haldeler.

Begüm: “Vücudumda şu dövme sanatçısının eseri olsun.” dediğin,etkilendiğin birisi var mı?

Gökçe: Portekizli dövme sanatçısı Pedro Soos’ dan bir parça isterdim

Begüm: Dövme yaptırmaktan korkan ve sağlıksız olduğunu düşünen kişilere neler söylemek istersin?

Gökçe: Tüm malzemeler tek kullanımlık olduğundan hijyenik açıdan artık kuşku teşkil edecek bir durum yok. İşçilik açısından iyi bir araştırma yapıldıysa sorun yok demektir. Dövmenin uygun koşullar altında yapıldığında zararlı ve kötü bir şey olmadığının aksine bir sanat olduğunun düşünülmesini isterim.

Begüm: Bu arada tasarımlarını kıyafetlere ve ayakkabılara taşıdığını biliyoruz. Bu tasarımlar da mı kişiye özel hazırlanıyor?

Gökçe: Güzel sanatlar fakültesindeki bitirme projem t-shirt’ün tarihçesi ve iletişim aracı haline gelmesiydi. T-shirt’ün çıkışının Amerikan ordusu askerlerine dayandığı gibi old school dövme de öyle. Bu benzerlikten yola çıkarak kendi ilgi alanımı, dolayısıyla kendi iletişim aracımı kullanarak kendi vazgeçilmezimi ortaya koydum. Haberlere konu olması talepleri doğurmuş oldu ve yeni tasarımlarımla birlikte şu dönemde basılma aşamasındalar. Ancak yurtdışından aldığım siparişler tamamen kişiye özel tasarımlar.

Begüm: Son olarak bizlere neler söylemek istersin? Sana nasıl ulaşabiliriz?

Gökçe: Vücudunu yüceltmek isteyen herkesi yeni açmış olduğum stüdyoma beklerim.

Adres: Dirty 5 Tattoo Studio, İzmir Alsancak Cumhuriyet Bulvarı no: 231/A ( Ege Palas karşısı).
Tel:(232)4650474, GSM:0505 4564093;
e-mail: gokcekorkmaz@windowslive.com

Share or save this post

Deneysel fotoğraflar çekmek isteyenler ve özellikle gençler, Lomografi çılgınlığına kendilerini kaptırmış durumda. Lomo fotoğraf makinesi, eskiyi ve yeniyi bir araya getiren teknik özellikleri nedeniyle anları spontane bir biçimde, sıradışı renkler ve şekillerde yakalamanızı sağlıyor.

Son birkaç yıldır tüm dünyada kullanıcı sayısı giderek artan bir fotoğraf makinesi Lomo. Leningradskoye Optiko Mechanichesckoye Obyedinenie’nin (Leningrad Mercek ve Mekanik Fabrikası) kısaltılmış hali Lomo, kimileri için sadece bir oyuncak, içlerinde fotoğraf sanatçılarından amatör fotoğrafçılara kadar uzanan milyonlarca insan için ise bir tutku halini almış durumda. 1982 yılında Sovyetler Birliği’nde üretimine başlanan bu küçük ama ilginç makine 90′lı yılların başında Viyana’lı iki öğrencinin ilgisini çekince bütün hikâye değişiyor. Öğrenciler keşfettikleri bu makineyi deneysel işler ortaya çıkarmak için kullanmaya başladılar ve çok geçmeden de Uluslararası Lomografi Topluluğu’nu kurdular. Bir süre sonra da Avusturyalı şirket Lomographische AG Lomoların Sovyetler Birliği dışındaki dağıtımını üstlendi.

Lomografi başlangıçta underground bir hareketken, şimdilerde küresel anlamda sosyo-kültürel bir nitelik kazanmış durumda. Öyle ki bugün Uluslararası Lomografi Topluluğu’nun üye saysı 500 bini geçiyor. Dünyanın dört bir tarafında adına bloglar oluşturuluyor, partiler veriliyor, sergiler ve yarışmalar düzenleniyor. Peki Lomo’yu bu kadar çekici kılan ne?

Türkiye’de İlgi Yüksek
Aslında düşük teknoloji ile yüksek teknolojiyi eğlenceli bir biçimde bir araya getirmeyi başarmak, Lomo’nun en büyük avantajı. Lomo’da kadraja gerek duyulmaması, onu en çekiçi kılan unsurların başında geliyor. Makine, fotoğraf tekniğini önemsizleştirerek spontane, renkli, otantik, sıradışı kareler elde etmenizi sağlıyor. Bulanık, parlak hızlı, yavaş karelerle gündelik hayatın hiç dikkatinizi çekmeyen yönleri belgelenebiliyor. Bazı modellerinde birden fazla lens kullanılarak gökkuşağı renkli flashlar elde edilebiliyor ya da bir takım optik çarpıtmalarla çılgın kareler yakalanabiliyor.

Lomo’nun Türkiye’deki dağıtımını yapan Dükkan Tasarım Ofisi Creative Direktörü Damla Kürklü, Türkiye’de Lomo’ya ilginin beklediklerinin üzerinde olduğunu ifade ediyor. Kürklü, özellikle yaratıcı işlerle ilgilenenlerin Lomo’yu yakından tanıdığını belirterek, “Lomo’nun bir özelliği de her makinenin başka bir ya da birkaç özelliğe sahip olması,” diyor. Lomo, 21 Mayıs’ta İstanbul’da Lucca Art isimli bir sanat galerisinde de bir serginin temel unsuru oldu. Bu tuhaf makineyle çekilmiş Boğaz fotoğraflarının yer aldığı sergiye katılan beş fotoğraf sanatçısından biri olan Mehmet Erzincan da Lomo’nun eğlenceli, kullanımının kolay olduğunu vurguluyor ve ekliyor: “Fazla ayar yapmaya gerek yok. Ayrıca ortaya çıkan sonuç bence çok güzel. Lomo ile renkler, kadrajlar ve üst üste bindirilen fotoğraflarla her şey spontane gelişiyor. Bence her alanda kullanılabilir.”

Lomo’nun Temel Modelleri
Horizon: Panoramik fotoğraflar çekmenin en kolay yolu. 120 derecelik bir açıyla çevrenizi kadraja alın.
Oktomat: Kareyi eşit sekiz parçaya bölen 35mm makineyle kendinizi yönetmen gibi hissedebilirsiniz.
Colorsplash: Renkli filitrelerle dilediğiniz kareyi dilediğiniz renge boyayın ya da en sevdiğiniz görüntünün arkasını ışıklarla boyayın.
Pop 9: Pop-Art kamerası dokuz lensli. Aynı çarpıcı kareyi dokuz defa tekrarlayıp daha da çarpıcı hale getiriyor.
Supersampler: Bu dört lensli kamera, ışığa duyarlı Japon panoramik lenslere sahip. Aynı anda birbirini takip eden panoramik kareleri tek bir fotoğraf karesinde çekme imkânı veriyor.
Actionsampler: Dört lensli kamerayla bir anda dört farklı kareye sahip olabilirsiniz.

Hem Ucuz Hemde Hızlı
Lomo’yu cazip kılan bir diğer özelliği de fiyatı. Mümkün olan en ucuz fiyata en fazla fotoğrafı çekmek zaten bu makinenin temel özelliklerinden. Makinenin fiyatı modellerine göre 150 TL ile 750 TL arasında değişiyor. Lomo satın alabileceğiniz yerler ise şunlar: Dükkan Creative - Tünel, Beymen Blender - Nişantaşı, Robinson Gon - Galatasaray, Milk Gallery - Galata, çok yakında da Midnight Express - Bebek. Ayrıca bu makineyle ilgileniyorsanız www.lomography.com ve www.fotokritik.com adreslerini mutlaka ziyaret edin.

Kuralsızlığın Kuralları
Eğer bir lomo edindiyseniz Lomo manifestosunun da kuralları var:
* Lomo’yu her yere götürün ve hep kullanın.
* Hayatınıza bir müdahale olmaz, parçası olur.
* Lomografik tutkularınıza mümkün olduğunca yakınlaşın.
* Asla düşünmeyin.
* Hızlı olun.
* Ne çekeceğinizi illaki bilmek zorunda değilsiniz.
* Sonrasında neyle karşılaşacağınızı da bilmek zorunda değilsiniz.
* Kalça hizasından çekin.
* Kuralları takmayın.

Lomografi fotoğraf makinasının bazı modelleri ile çekilen fotoğrafları:
Horizon modeli:

Oktomat modeli:

Colorsplash modeli:

Pop 9 modeli:

Supersampler modeli:

Actionsampler modeli:

Share or save this post

09:00 : Herkese selamlar.

Maceramız bu sabah itibariyle başlıyor. Uçak rötar yapmazsa 2 saat sonra kalkacak inşallah. Bugüne kadar hiç günlük tutmamıştım, dolayısıyla bu benim için de oldukça ilginç bir tecrübe olacak. Dün gece heyecandan hiç uyuyamadım. Çok belli oluyor mu bilmiyorum.

İsabet oldu aslında 10 saatlik yolculuğu en kolay nasıl geçiririm diye düşündüm aklıma uyumak geldi J New York’a uyanmak üzere! 10 saat sonra tekrar görüşürüz…

10:30 : Nihayet uçağa alıyorlar. Uyumaya çok hazırım…

14:00 ( NY Saati) : Şu an orada saat 21:00 civarı olmalı. Bizim için henüz Perşembe bitmedi..ayrıca Jetlag mi..o da nedir?

15:35 :Burası adeta hayallerin gerçekleştiği betondan bir orman gibi… sanırım New York’da isteyip de yapamayacağınız hiçbirşey yok!

17:10 : Hey bir önceki yazımda fazla romantik yaklaşmışım konuya. İsteyip de yapamadığım ilk engelle karşılaştım. Burada 21 yaş altına alkol satmıyorlar… Ama yoo, yine de isteyip de yapılamayacak bir şey yok… ”fakeid” çalışmaları başlasın J

Share or save this post